Η Μαριώ του Μούση
Ο θρύλος λέει ότι κατά τη διάρκεια της γιορτής της Αγίας Θέκλας στον Πόνταμο, μεταμφιεσμένοι πειρατές απήγαγαν μια όμορφη νεαρή γυναίκα, τη Μαριώ, κόρη του Μούση, και την πήραν μακριά από το νησί στις ακτές της Αφρικής, όπου την πούλησαν ως σκλάβα. Πολλά χρόνια αργότερα, σε ένα αφρικανικό λιμάνι, η Μαριώ συνάντησε μερικούς σφουγγαράδες από τη Χάλκη και τους ζήτησε να την πάνε πίσω στην πατρίδα της. Οι σφουγγαράδες της ζήτησαν να κατονομάσει τρία ορόσημα για να αποδείξουν ότι έλεγε την αλήθεια. Εκείνη απάντησε: Κρύο νερό από τη Γράπια (μια πηγή στο δρόμο προς το Καμμένο Σπήλαιο), Σκάρος από τους Λιαώτες και σταφύλια από την Κάτω Γη. Πεπεισμένοι ότι μόνο μια γυναίκα από τη Χάλκη μπορούσε να τα γνωρίζει αυτά, την τύλιξαν σε ένα χαλάκι και την έφεραν πίσω. Έτσι, η Μαριώ κατάφερε, έστω και λίγο πριν το τέλος της ζωής της, να επιστρέψει στην πατρίδα της. Με επίκεντρο αυτή τη λαϊκή ιστορία, θα πραγματοποιηθεί μια διήμερη εκδήλωση που θα περιλαμβάνει μουσική και χορό, μια «κλοπή» αλλά και μια «επιστροφή»… Στη γιορτή της Αγίας Θέκλας (3 Οκτωβρίου), υπό το φως των κεριών και χωρίς καμία τεχνική βοήθεια, ο Σάββας Περσελής (λύρα) και ο Μπίνης Ζαμπετούλας (λαούτο) παίζουν χρησιμοποιώντας μόνο τη φυσική δύναμη των οργάνων τους.
Η Καίτη Κούλια πρωτοστατεί στον εορτασμό αυτής της «επιστροφής» (4 Οκτωβρίου). Με την ιδιαίτερη φωνή της και την αυθεντική νησιώτικη ευαισθησία της, αποτελεί μια από τις πιο ξεχωριστές μορφές του ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού. Με βαθιά γνώση της μουσικής μας παράδοσης, ερμηνεύει με πάθος τραγούδια του Αιγαίου, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν μέσα από την αλήθεια και το συναίσθημα. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ταιριαστή φωνή για να «ντύσει» μουσικά έναν θρύλο που τιμά τη γυναίκα, τη νοσταλγία και την αγάπη για την πατρίδα.